KAREN RUDDY. WIĘCEJ NIŻ BACKLASH: WYOBRAŹNIA FEMINISTYCZNA, AKUMULACJA PRZEZ WYWŁASZCZENIE I NOWY KONTRAKT SEKSUALNY 2013 [2011]
Odczytanie postfeminizmu jako sposobu grodzenia feministycznej wyobraźni sugeruje, że akumulacja przez wywłaszczenie nie sprowadza się jedynie do ekonomicznych i politycznych procesów „oddzielenia wytwórcy od środków wytwarzania” (Marks 1950, 772). Zachodzi ona również w szeregu innych obszarów – wliczając w to wyobraźnię i podmiotowość.
Uważam, że postfeminizm – jako podstawowy sposób włączania kobiet w świecie anglosaskim w ramy neoliberalnego kapitalizmu – znajduje się w sercu współczesnej kapitalistycznej logiki grodzenia. Postfeminizm działa w ten sposób, że kooptuje wybrane aspekty z imaginarium liberalnego feminizmu, zaprzęgając je w służbę neoliberalnego projektu prywatyzacji, decentralizacji i indywidualizacji. W ślad za Angelą McRobbie sugeruję, że to przywłaszczenie doprowadziło do powstania „nowego kontraktu seksualnego”. Młodym kobietom przyznaje się pewien margines widzialności pod warunkiem, że dostosują się do nowej, korespondującej z neoliberalizmem wersji kobiecej podmiotowości i zdystansują się od krytycznej polityki feministycznej.
GUNDULA LUDWIG I STEPHANIE WÖHL. GENDER MAINSTREAMING JAKO STRATEGIA NEOLIBERALIZACJI. WSPÓŁCZESNE TRANSFORMACJE REŻIMÓW PŁCI. PONOWNE PRZEMYŚLENIA Z PERSPEKTYWY FOUCAULTOWSKIEJ. 2012 [2009]
Na przykładzie gender mainstreaming pokazałyśmy, jak neoliberalna racjonalność manifestuje się w [przeobrażaniu] reżimów płci, i jak strategie emancypacyjne wpisują się w neoliberalne strategie urynkowienia, które wzmacniają indywidualizację. W tym sensie neoliberalne technologie rządzenia reartykuowały gender mainstreaming jako neoliberalną strategię, redukując zarazem równość płci do zatrudnialności kobiet na rynkach pracy w Unii Europejskiej. Po drugie, argumentowałyśmy, iż neoliberalna racjonalność wpłynęła na (re)produkcje upłciowionych, przedsiębiorczych podmiotowości i wdraża je w przeświadczeniach jednostek o sobie. W ich sumarycznym efekcie, neoliberalna racjonalność i powiązane z nią strategie i technologie władzy wytworzyły „prawdy” polityczne, które doprowadziły do zorientowanego na rynek, konkurencyjnego społeczeństwa. Na koniec, w naszej analizie gender mainstreaming chciałyśmy także wskazać, iż w neoliberalnych społeczeństwach reżimy płci są zarządzane przez nowe racjonalności rządzenia.
CINDI KATZ. NIEDOBRE UKŁADY. HURAGAN KATRINA I ZAGRABIONE KRAJOBRAZY SPOŁECZNEJ REPRODUKCJI 2012 [2008] Huragan Katrina obnażył polityczno-ekonomiczne uwarunkowania katastrofy w Nowym Orleanie i uwidocznił skutki trwających od dziesiątek lat dezinwestycji i wrogiego prywatyzmu w sferze reprodukcji społecznej. Nowy Orlean jest miastem skorodowanym przez nierówności klasowe, rasowe i płciowe. W tym eseju odnoszę się do tego jak przed nadejściem Katriny państwo i kapitał doprowadziły do kryzysu reprodukcji społecznej, a także wskazuję formy aktywności społecznej jakie się wówczas wyłoniły. Esej ten organizuję wokół pięciu składowych elementów reprodukcji społecznej, którymi są: środowisko i infrastruktura przeciwpowodziowa (tamy i wały), opieka zdrowotna, edukacja, mieszkalnictwo i dostęp do sprawiedliwości, które składają się na „pensję społeczną”. Kiedy nadciągnął huragan Katrina ich brak wytworzył warunki do społecznej, ekonomicznej i fizycznej destrukcji Nowego Orleanu i pokrzyżował akcje ratunkowe. Koszty w dziedzinie reprodukcji społecznej są najbardziej widoczne w nierównościach odbudowy osiedli i infrastruktury, w trudnościach z zapewnieniem trwałego lokalnego rynku pracy z powodu braku wsparcia dla pracowników i ich rodzin, co szczególnie dotyczy kobiet i samotnych rodziców. Widać to także w pogłębianiu się neoliberalnych tendencji w prywatyzacji edukacji, ochrony zdrowia i mieszkalnictwa. Analizując klasowe, genderowe i rasowe wymiary tych procesów przyjrzę się działaniom ruchów społecznych w lokalnych społecznościach oraz podejmę krytykę polityki [relacje władzy] i polityk, które bezpośrednio jak i przez swoje założenia wytworzyły to co się teraz dzieje w Nowym Orleanie.
Jeśli wierzyć wszechobecnemu w społeczeństwach zachodnich „dyskursowi równościowemu”, wszyscy mają te same pragnienia i te same możliwości kształtowania swego życia. Jednak ta wizja, skupiona wyłącznie na jednostce, pomija ciężar dyskryminacji, których ofiarami są niektóre grupy społeczne. W teorii kobiety mają te same możliwości co mężczyźni, ale w praktyce ci ostatni zachowali kontrolę nad życiem gospodarczym i politycznym
oraz przywileje w sferze domowej...Nie negując rozmiaru niedawnych zmian dotyczących kondycji kobiecej, trzeba stwierdzić, że męska dominacja nie jest dzisiaj w żaden sposób zagrożona zaniknięciem.
SONIA MITRALIA. KOBIETY I KRYZYS W GRECJI: DOMAGAMY SIĘ ABOLICJI DŁUGU. 2012
Drakońskie środki oszczędnościowe i likwidacja usług publicznych wcale nie wyprowadziły Grecji z kryzysu ekonomicznego i są nieefektywne, co przyznają ich autorzy. Spowodowały natomiast radykalne obniżenie dochodów, wywołały głód i bezdomność, ograniczyły dostęp do ochrony zdrowia. Zmniejszono liczbę łóżek szpitalnych, a za każdą usługę medyczną, w tym za porody trzeba płacić 40% kosztów. Cięcia wydatków na leki skazują na śmierć tysiące ludzi, którzy są zależni od specjalistycznej pomocy medycznej. Chorzy na HIV AIDs, czy uzależnieni od narkotyków są pozostawieni sami sobie. Niedożywienie wyniszcza dzieci.
CHRISTINE EWIG. FEMINISTKI A NEOLIBERALNE REFORMY ZDROWIA W CHILE. 2009
Wspólnym dla obu faz neoliberalizmu w
Chile było przemieszczenie obciążeń związanych z reprodukcją społeczną bezpośrednio
na kobiety jako członkinie rodzin i społeczności. Ale inne rodzaje tego typu działań również były szeroko rozpowszechnione. Wprowadzając prywatnych dostawców usług zdrowotnych do
zdominowanego uprzednio przez państwo systemu opieki zdrowotnej, Chile przemieściło swoje zobowiązania socjalne do sektora prywatnego. W dodatku, odpowiadając na wezwanie
Banku Światowego do zwiększenia zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego , Chile przeniosło pewne aspekty usług
opieki społecznej wprost na organizacje pozarządowe (NGO).
Jako zapowiedź tych reorganizacji państwa drastycznie zmieniły się dyskursy dotyczące roli państwa
oraz relacji państwo-obywatel. Domaganie się uniwersalnych praw obywatelskich, niegdyś częste,
zastąpione zostało wizją państwa jako ostatniej instancji z ograniczoną odpowiedzialnością za
utrzymanie narodowego „kapitału ludzkiego”. Pojęcie obywatela zastąpiono - przynajmniej tam, gdzie
wpływy rynku są największe - pojęciem konsumenta.
FRIGGA HAUG. PERSPEKTYWA 'CZTERY W JEDNYM'. MANIFEST NA RZECZ BARDZIEJ SPRAWIEDLIWEGO ŻYCIA. 2011 [2007] Na obecnym etapie rozwoju sił wytwórczych, coraz więcej ludzi nie ma dostępu do zatrudnienie lub pozbawiona jest możliwości zarobkowania. Zniechęceni i przygnębieni rosnącym bezrobociem, w dalszym ciągu upatrują jedynej nadziei na zmiany w żądaniu płac i bezpieczeństwa pracy tych, którzy jeszcze pracują. Ja poszukuję utopii w opozycji do podejścia skupionego wokół zatrudnienia, która nie odrzuca tego typu politycznych żądań, ale jednocześnie ucieleśnia nadzieję wielu innych i dąży w kierunku ludzkiej godności. W sztuce polityki, czego dowiedziałam się od Róży Luksemburg, nie chodzi o aprioryczne definicje „prawdziwych” celów i ich realizacji; sztuka polityki polega na budowaniu powiązań na rozdrobnionych polach walki, na tworzeniu przestrzeni orientacji, dzięki czemu można zmienić pojmowanie środowiska zmagań i posunąć się do przodu. Jestem oburzona obietnicami rządów o tworzeniu większej podaży pracy - jakby już nie było wystarczająco dużo niezbędnych prac do wykonania. Problemem nie jest wyciągnięcie w magiczny sposób nowej pracy z kapelusza, lecz sprawiedliwa redystrybucja pracy, którą już mamy. Nie oznacza to jedynie alokacji miejsc pracy po równo pomiędzy wszystkich do niej zdolnych. Oznacza to natomiast, że każdy z nas może sobie wyobrazić zrównoważoną dystrybucję wszystkich form ludzkiej aktywności - w tym nie tylko zatrudnienia, ale także reprodukcji, rozwoju osobistego, działalności politycznej.
DEVAKI JAIN, DIANE ELSON I MARZYCIELKI Z CASABLANKI. WIZJE LEPSZEGO śWIATA: OD KRYZYSU EKONOMICZNEGO DO RÓWNOŚCI. 2011 [2010]
W ciągu ostatnich 15 lat jakie upłynęły od IV Światowej Konferencji do spraw Kobiet w Pekinie w niektórych krajach, niektóre zobowiązania Platformy Działania zostały zrealizowane dla niektórych kobiet. Działo się to w kontekście rosnących nierówności pomiędzy krajami, grupami społecznymi, jak i pomiędzy kobietami. Globalizacja przyniosła szybki wzrost PKB oraz wzrost dobrobytu wielu ludziom w niektórych krajach rozwijających się. Nie stało się to jednak udziałem wszystkich, gdyż jednocześnie globalizacja wzmogła problemy związane z bezpieczeństwem żywnościowym, z dostępem do wody, co bardziej obciążyło kobiety odpowiedzialne za dostarczanie wody pitnej, z kryzysem energetycznym6, jak i ze zmianami klimatu i katastrofami ekologicznymi. We wszystkich krajach kryzys finansowy z lat 2008/09 dostarczył nowe powody do przemyślenia polityki społecznej i ekonomicznej i do projektowania nowych koncepcji rozwoju, które zapewniłyby redystrybucję, inkluzję, sprawiedliwość społeczną i ekologiczne bezpieczeństwo dla wszystkich. Niniejszy artykuł jest wkładem do takich przemyśleń.
Przy dyskutowaniu, w jaki sposób kobiety wpływają i ulegają wpływom procesów narodowościowych i etnicznych wewnątrz społeczeństwa obywatelskiego, a także sposobów, w jakie odnoszą się do państwa, ważne jest, by pamiętać, że nie ma jednej i jednolitej kategorii kobiet, którą można by w nieproblematyczny sposób analizować jako pole odniesienia dyskursów i polityki etnicznej, narodowościowej lub państwowej. Kobiety są podzielone ze względu na klasę, pochodzenie etniczne czy pozycję w cyklu życia - w większości społeczeństw na różne grupy kobiet nakierowane są różne strategie. Dotyczy to zarówno zbiorowości etnicznych, jak i państwa, w którego granicach zawsze potencjalnie znajduje się wiele grup etnicznych.
RAEWYN CONNELL. REŻIMY PŁCIOWE I PORZĄDEK PŁCI [1986] 2010 Teorie genderowe, prawie że bez wyjątków, koncentrują się na relacjach między jednostkami bądź na społeczeństwie jako całości. Z wyjątkiem dyskusji na temat rodziny, pośredni poziom organizacji społecznej jest zazwyczaj pomijany, pomimo iż jest to najważniejszy z poziomów wymagających przeanalizowania... wiele badań, dzięki którym zmienia się obecne spojrzenie na płeć dotyczy instytucji takich jak praca, rynki, środki masowego przekazu. Kiedy nauki społeczne dostrzegły ich powiązania z płcią następowało to zwykle poprzez wybranie określonej instytucji jako nośnika płci społeczno-kulturowej i seksualności. W tej roli zazwyczaj obsadzano instytucję rodziny oraz więzy pokrewieństwa.Tekst za tekstem na temat klasycznych zagadnień nauk społecznych, takich jak państwo, polityka gospodarcza, urbanistyka, migracja, modernizacja, pomijał bądź marginalizował zagadnienia płci biologicznej oraz społeczno-kulturowej... Jednym z najbardziej znaczących wpływów nowego feminizmu na nauki społeczne było wszechstronne podważenie tych uprzedzeń.
SILVIA FEDERICI. PREKARIAT. PERSPEKTYWA FEMINISTYCZNA. [2006] 2010 „Praca niepewna” [precarious labour] jest pojęciem centralnym dla dzisiejszej dyskusji o kapitalistycznej reorganizacji pracy oraz stosunkach klasowych w globalnej gospodarce. Silvia Federici przeprowadza analizę potencjału i ograniczeń tego pojęcia jako narzędzia analizy i politycznej organizacji. Dowodzi, że praca reprodukcyjna jest ukrytym wymiarem pracy i walki, który musi zostać dostrzeżony w politycznej działalności [lewicowego] ruchu społecznego jeżeli ma się on odnosić do kluczowych kwestii, które napotykamy organizując się na rzecz alternatyw wobec kapitalistycznego społeczeństwa. Jak walczyć o pracę reprodukcyjną nie niszcząc siebie samych i swoich społeczności? Jak stworzyć samoodradzajacy się ruch? Jak pokonać hierarchię płciową, rasową, pokoleniową, skonstruowaną na dochodach z pracy?
ARIEL SALLEH. O EKO-WYSTARCZALNOŚCI I GLOBALNEJ SPRAWIEDLIWOŚCI (2009)
...mój aktywizm rozpoczął się, czy też moja polityczna
świadomość została obudzona, kiedy byłam młodą matką – studentką. Musiałam
zacząć pracować. Z tego, co sobie przypominam, w pierwszym roku pracy
zarobkowej (była to praca w niepełnym wymiarze) zarobiłam ok. 2 tyś. dolarów – to
było dawno temu. Przy rozliczeniu podatkowym poprosiłam rząd o zwrot wydatków
poniesionych w związku z opieką nad dziećmi. Otrzymałam odpowiedź, w której rząd
uzasadniał dlaczego nie dostanę zwrotu tych kosztów, a mianowicie napisali – że na
odwrocie rozliczenia podatkowego wydatki na opiekę nad dziećmi zaliczają się do:
„zbędnych wydatków osobistych”. Byłam wtedy matką samodzielnie wychowującą
dzieci i nie mogłam wyżywić mojej rodziny bez pracy zarobkowej. Pamiętam, że
strasznie się wtedy rozzłościłam i z dnia na dzień stałam się feministką. Do dziś nie
przestałam nią być. Każdą moją polityczną aktywność – czy to związaną ze
sprawami środowiska czy pracą akademicką – postrzegam i wykonuję z perspektywy
feministycznej. Tym samym moje działania w zakresie nauki oraz krytyka
prowadzone są z perspektywy feministycznej.
NANCY FOLBRE. DEWALORYZACJA OPIEKI. FEMINISTYCZNA KRYTYKA GLOBALNEGO KAPITALIZMU. 2010 [2005]
Feministyczna analiza nierówności płci jest ważna sama w sobie, ale także jako metafora
innych rodzajów wyzysku. Pomaga wyjaśnić, dlaczego patriarchalny kapitalizm promuje
formy konkurencji, które wynagradzają krótkoterminowy sukces kosztem
długoterminowej zdolności do podtrzymania życia.
Żyjemy w świecie, gdzie kapitalizm i patriarchat są nierozłącznie ze sobą powiązane,
zależą jeden od drugiego, a jednocześni uwikłane są w konflikt. Uważam, że napięcie
między tymi dwoma systemami pozwala wyjaśnić - na metafizycznym poziomie -
gwałtowną polaryzację, której jesteśmy obecnie świadkami: między religijnym
fundamentalizmem a neoliberalnym uzależnieniem od mechanizmu rynkowego. Musimy
znaleźć lepszą równowagę, rekonfigurować patriarchalne i kapitalistyczne instytucje pod
kątem demokracji i szacunku dla praw człowieka. Powinniśmy dążyć do zapewnienia
równych szans oraz zabezpieczeń społecznych w ramach ekologicznie zrównoważonej
gospodarki globalnej.
LINDA MCDOWELL. PONOWNE SPOJRZENIE NA ŻYCIE BEZ OJCA I FORDA. GENDER, KLASA I ZMIANY W ZATRUDNIENIU W NOWYM TYSIĄCLECIU [2001] 2010 Pytania dotyczące zmian kształtu płciowego podziału pracy w całkowitej reprodukcji społecznej nie są wyłącznym problemem Wielkiej Brytanii, czy rozwiniętego świata uprzemysłowionego. Powszechne wejście kobiet w relacje społeczne płatnego zatrudnienia jest zjawiskiem globalnym, jako że rośnie liczba osób zależnych – bezpośrednio lub pośrednio – od sprzedaży swoich mocy wytwórczych dla codziennej reprodukcji. Bank Światowy obliczył w 1995 roku, że np. światowy proletariat składa się z 2,5 miliarda osób, podwajając liczbę sprzed 20 lat (Panitch i Leys 2000). Gdy kapitał stał się mobilny globalnie, wyzyskując klasę pracującą podzieloną ze względu na płeć i rasę, jak i w geograficznie zróżnicowany sposób, gdy praca stała się nieformalna, ruch związkowy został pokonany, gdy polityki neoliberalne zostały wdrożone, wówczas zarówno z politycznego jak i z teoretycznego puntu widzenia niezbędne są badania geografów dotyczące zróżnicowanych wymiarów nowych porządków relacji płci i klas w XXI wieku oraz sposoby w jakie te porządki mogą zostać przełamane i bardziej równe.
KRISTIN BUMILLER. PRZEMOC SEKSUALNA, FEMINISTKI I NEOLIBERALNE PAŃSTWO. [2008] 2010 Przez prawie 40. lat wspólna kampania feministek przekształciła potoczną świadomość oraz
przyczyniła się do rozwoju organizacji zajmujących się problemami przemocy seksualnej.
Kampania przeciwdziałania przemocy seksualnej jest często traktowana jako podstawowy
składnik współczesnego ruchu feministycznego i fundament feministycznego dyskursu
głoszącego autonomię, równość oraz sprawiedliwość społeczną. Głównym celem tego ruchu
było doprowadzenie do uznania szkodliwości przemocy seksualnej oraz wprowadzenie
konsekwentnych sankcji wobec sprawców. Niewątpliwie wysiłek ten był szczególnie istotny –
skierował uwagę na skutki przemocy seksualnej wobec kobiet oraz na potrzebę
powszechnego zaangażowania w przeciwdziałaniu tej przemocy. Jednakże feministki nie
posiadały całkowitej kontroli nad tym procesem; były uwikłane w jawną i ukrytą zależność od
rządowego aparatu przymusu, który miał zapewniać bezpieczeństwo kobiet.
JOAN ACKER. GENDER: OD RÓL PŁCIOWYCH DO UPŁCIOWIONYCH INSTYTUCJI [1992] 2010
Czy istniałby w takim kształcie jak dziś przemysł i struktury wojskowe, państwo czy też gospodarka kapitalistyczna jeśli gender nie byłoby organizującą i porządkującą regułą w społeczeństwie? W jaki sposób interes mężczyzn, jak też społeczno-kulturowa męskość w różnych przejawach, jest sprzężona z tworzeniem i odtwarzaniem określonych instytucji? W jaki sposób procesy podporządkowania i wykluczania kobiet są wpisane w codzienne funkcjonowanie instytucji?
Istnieje wiele przykładów sytuacji, w których hierarchia dyskursywnego autorytetu przeciwstawia się ewidentnej logice lub podstawowym empirycznym zasadom byle tylko utrzymać system uprzywilejowania... Akuszerki z ogromnym doświadczeniem w odbieraniu porodów traktuje się z mniejszym zaufaniem niż męskich położników świeżo po szkole medycznej. Pracownice i pracownicy o doświadczeniu kilku dekad przy linii montażowej są zwykle ignorowani przy podejmowaniu decyzji odnośnie zwiększenia wydajności na rzecz wyszkolonych w koledżach „ekspertów” od efektywności. Przykłady te zadają kłam podstawowym regułom empirycznym oraz temu, co podpada jednoznacznie pod „zdrowy rozsądek”. Świadczy to o udziale sił politycznych w określaniu kto może dysponować dyskursywną wiarygodnością. Stąd zaś wynika, że wiele jeśli nie większość dyskursywnych sytuacji jest politycznych w tym sensie, że to, komu się przyznaje głos, kogo się słucha z uwagą, kto dysponuje kapitałem zaufania a kto będzie prawdopodobnie pominięty lub się mu / jej nie uwierzy, stanowi częściowo funkcję istniejącej w społeczeństwie hierarchii statusów politycznych.
”Małżeństwo” marksizmu i feminizmu jest jak związek męża i żony opisany w angielskim prawie zwyczajowym: marksizm i feminizm są jednością, a tą jednością jest marksizm1. Niedawne próby, by zintegrować marksizm i feminizm nie satysfakcjonują nas jako feministek, ponieważ podporządkowują feministyczne zmagania „szerszej” walce z kapitałem. Ciągnąc dalej to porównanie, potrzebujemy albo uzdrowienia tego małżeństwa, albo rozwodu.
10 listopada 1619 r. Kartezjusz miał serię snów: dziwacznych, fantastycznych sekwencji w oczywisty sposób nacechowanych lękiem i przerażeniem. Sny te – które większość jego czytelników z całą pewnością odebrałaby jako koszmary – zinterpretował jako objawienie, iż kluczem do zrozumienia wszechświata jest matematyka. Stanowcza i żenująco pozytywna wykładnia owych snów funkcjonuje jako podręcznikowa anegdota – symbol siedemnastowiecznego projektu racjonalistycznego. Projekt ten, jak oficjalnie podaje większość tekstów historycznych czy filozoficznych, ukazuje siedemnastowieczną kulturę w podobny sposób, w jaki Kartezjusz opisywał swoje sny. Przedstawia się nam intelektualne pierwociny, świeżo uzyskaną pewność siebie, zupełnie nową wiarę w to, że nauka – uzbrojona w dyskurs matematyczny i „nową filozofię” - jest zdolna odszyfrować język przyrody...